Detaljna biografija: Partibrejkers

Kompletna i pregledna istorija izvođača sa regionalne muzičke scene

Osnovne informacije

Partibrejkers su srpska rock grupa iz Beograda koja se smatra jednom od najboljih na području bivše Jugoslavije.

Istorijat i osnivanje grupe

Zoran Kostić Cane (rođen 17. avgusta 1964. u Beogradu), bivši pevač tinejdžerske punk grupe Urbana gerila, (u kojoj je bio aktivan od 1977. do 1978./1979.) i frontmen grupe Radnička kontrola (1979. - 1981.), 1982. godine je, zajedno sa Goranom Bulatovićem Manzom, oformio Partibrejkerse (Žurkolomce). Njihova postava bila je:

Zoran Kostić Cane - vokalni solista

Nebojša Antonijević Anton (r. 20. februara 1961. u Zemunu) - gitara

Ljubiša Kostadinović Ljuba - gitara

Goran Bulatović Manzanera/Manza - bubnjevi

80-te

Prvi singl, 1000 godina/Večeras, izdala im je zagrebačka izdavačka kuća Jugoton.

Jugoton im je ujedno izdao i prvi album koji se jednostavno zvao "Partibrejkers", a producirao ga je Koja iz Discipline kičme. (Anton je na Kojinom prvom albumu "Sviđa mi se da ti ne bude prijatno" Helidon 1983. gostovao pod pseudonimom "Riki Riff".) Koja je ujedno i napravio prvi intervju sa "Brejkersima", a Anton je uradio omot albuma. Godine 1987. započeli su snimanje drugog i trećeg albuma od kojih je drugi trebalo da se zove "Kobila i pastuv preljubnik" ali je zbog zaboravnosti izdavača opet dobio vrlo jednostavan naziv "Partibrejkers II". Izašao je 1988. zbog kašnjenja, a izdala ga je izdavačka kuća Jugodisk.

Antiratni protest

Godine 1990. svirali su svoju prvu turneju po bivšoj SFRJ, ali ta turneja ujedno im je bila i poslednja turneja po Jugoslaviji koja se raspala već sledeće, 1991. godine. Umesto Borojevića za bubnjeve je sada seo Borko Petrović, bivši član grupe Baby Kate. U ovoj postavi snimili su živu kasetu 1991. sačinjenu od snimaka sa koncerata u Zrenjaninu i Vršcu. Kaseta je nosila naziv "Zabava još traje". Juna 1992. Ljuba i Igor Borojević vratili su se na svoja mesta, dok je Muneta smenio basista Saša Vlajsović (NBG - Novo Bežanijsko Groblje). Pred rat u Bosni i Hercegovini pojedini članovi Partibrejkersa, EKV-a i Električnog orgazma ujedinili su se i stvorili ad hoc grupku "Rimtutituki". U produciji Radija B92, 8.

Sredina i kasne 90-te

Caneta su pustili iz bolnice početkom 1995., kada se u potpunosti okrenuo Bogu i veri. Sledeće godine su objavili prvi kompilacijski disk "Najbolje od najgoreg". Na kompilaciji su objavljene dve (jedine) nove pesme u 1996.-oj "Rođen loš" i "Ludo i brzo". 1997. su za izdavačku kuću "ZMEX" snimili svoj peti album "Ledeno doba". Prema Canetovim rečima, njihov najbolji album je "Kiselo i slatko, a CD "Ledeno doba" im je album ponovnog rađanja. Svoj peti album su promovisali u Londonu, u Engleskoj. Album su producirali Koja i Anton. Ovaj put su gosti ponovo bili stari prijatelji: Pera Džo, Koja, Bora i Milje (duvačka linija grupe DLM-DECA LOŠIH MUZIČARA), Puroni, Jelena Petrović, Gile, Srđan, Relja, Banana (El. org.

2000-te

Na disku "Gramzivost i pohlepa", Partibrejkersi su uradili produkciju zajedno sa Vladom Negovanovićem. Ovaj put (ali kraće vreme) su imali dva bubnjara Bucu (koji se pridružio Kojinoj Disciplini kičme početkom 2005. godine na dosada njihovom zadnjem singlu "Političari + virusi") i Darka Kurjaka, kao i novog basistu Miodraga Karajankovića, dok su Anton i Cane držali svoje uobičajeno lidersko mesto (gitara i vokal). Gostovao je kao i obično Puroni za udaraljkama, a drugi gost je bio klavijaturista Bata. Album je izašao 2002. godine.

Prvi koncert na drugom kontinentu u 21. veku su održali u Kanadi 2003. Iste godine učestvovali su na prvom Šabačkom letnjem festivalu sa Rambo Amadeusom, Tanjom Jovićević i sa Vlatkom Stefanovskim.