Detaljna biografija: Marina Cvetajeva

Marina Ivanovna Cvetajeva (1892–1941) pripada najužem krugu najvećih ruskih pesnika 20. veka, figura čiji je tragični život i neobuzdani, plameni talenat ostavio neizbrisiv trag u svetskoj književnosti. Rođena je u Moskvi u visokoobrazovanoj, umetničkoj porodici. Njen otac, Ivan Cvetajev, bio je ugledni profesor i osnivač Muzeja lepih umetnosti (današnji Puškinov muzej). Marina je odmalena bila obdarena izuzetnom inteligencijom, učila je jezike, čitala i veoma rano počela da piše stihove. Svoju prvu zbirku, "Večernji album", izdala je sama u osamnaestoj godini i odmah skrenula pažnju najznačajnijih ruskih pesnika tog vremena.

Njena poezija je vulkan strasti, eruptivna, ritmična i jezički inovativna. Cvetajeva je bila pesnikinja ekstremnih emocija – u njenim stihovima nema sredine; to je poezija ushićenja i očaja, ogromne ljubavi i beskrajne samoće. Njen jezik je neobuzdan, preskače konvencije, koristi oštre pauze, crtice, elipse, uzvike i lomljenje reči, čime stvara jedinstven muzički i nervozni ritam (poznata je njena opaska da piše kako diše). Među najpoznatijim delima su joj zbirke "Verste", "Zanat", poema "Pesma kraja" i "Poema planine". Objavila je i niz maestralnih eseja o umetnosti i drugim pesnicima (poput Puškina i Rilkea).

Život Marine Cvetajeve bio je ispunjen nizom strahovitih nesreća, koje su se odrazile na njeno stvaralaštvo. Nije prihvatila Oktobarsku revoluciju, a njen suprug, Sergej Efron, bio je oficir poražene Bele armije. Nakon rata, emigrirala je u Evropu, živeći u velikom siromaštvu u Pragu i Parizu. Njeno neuklapanje u društvo ruske emigracije i Efronova upletenost sa sovjetskom tajnom policijom dodatno su je izolovali. Zanimljivo je da je tokom emigracije održavala neverovatnu epistolarnu romansu (dopisivanje) sa dva velikana – Rilkeom i Pasternakom, što predstavlja jedan od najlepših dokumenata poetskog bratstva. Pod pritiskom egzistencije i okolnosti, 1939. godine vratila se u Sovjetski Savez, gde je zatekla progon. Njen suprug je streljan, a kćerka i sestra su poslate u logor. Ostala sasvim sama, bez mogućnosti da objavljuje i radi, u toku evakuacije iz Moskve pred nemačkom vojskom, Cvetajeva je 1941. godine izvršila samoubistvo u gradiću Jelabuga. Njena rehabilitacija i ponovno objavljivanje njenih dela počeli su tek šezdesetih godina, da bi danas bila slavljena kao nedostižan genije i stradalnik ruske literature.