Detaljna biografija: Milan Dedinac
Milan Dedinac (1902–1966) bio je jedan od najznačajnijih srpskih pesnika međuratne avangarde, ključna figura beogradskog nadrealističkog pokreta, esejista i pozorišni kritičar. Rođen u Kragujevcu, veoma rano prelazi u Beograd gde završava gimnaziju i uključuje se u književni život. Njegovo pojavljivanje na književnoj sceni početkom dvadesetih godina 20. veka bilo je u znaku modernističke pobune protiv tradicionalne poezije, gde je zajedno sa Rastkom Petrovićem i Markom Ristićem utirao put novom izrazu.
Dedinac će u istoriji srpske književnosti ostati najviše upamćen po svojoj genijalnoj poemi "Javna ptica" iz 1926. godine. Ova poema smatra se manifestom i jednim od najranijih, najvažnijih ostvarenja beogradskog nadrealizma, iako je objavljena pre zvaničnog konstituisanja grupe. "Javna ptica" predstavlja fascinantan spoj lirske osetljivosti i hermetičnog, snolikog i asocijativnog jezika. U njoj Dedinac istražuje dubine podsvesti, koristeći se vizijama, halucinantnim slikama i rušenjem uobičajene logike i sintakse. Njegov stil je izuzetno prefinjen, eliptičan i intelektualan. Njegove pesme obiluju zagonetnim metaforama i muzikalnošću koja nije tradicionalna, već proizlazi iz unutrašnjeg, nervoznog ritma reči i misli.
Tokom Drugog svetskog rata, Dedinac je interniran u nemačke logore za ratne zarobljenike. To stravično iskustvo ostavilo je dubok ožiljak i rezultiralo čuvenom zbirkom "Pesme iz dnevnika zarobljenika broj 60211" (1947). U ovoj zbirci njegov izraz postaje svedeniji, tiši i prožet egzistencijalnom zebnjom, stvorivši jedinstven poetski dokument o logoraškom stradanju i preispitivanju smisla čovekovog postojanja. Posle rata posvetio se pozorištu i diplomatiji, težio ka širokoj kulturnoj delatnosti, radeći kao umetnički direktor Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu, kojem je dao nemerljiv doprinos. Njegov opus nije veliki po obimu, ali je izuzetno gust po značenju i umetničkom dometu. Milan Dedinac je pesnik tihe patnje, aristokratskog duha i neprestane potrage za apsolutnom poezijom, stvaralac čije se delo čita s dubokom pažnjom i poštovanjem.