Detaljna biografija: Milutin Bojić
Milutin Bojić (1892–1917) jedan je od najistaknutijih srpskih pesnika sa početka 20. veka, dramski pisac i tragična figura čiji je mladi život prekinut u plamenu Prvog svetskog rata. Rođen je u Beogradu, u zanatlijskoj porodici, a njegov izvanredni talenat za književnost ispoljio se veoma rano. Još kao srednjoškolac počeo je da objavljuje pesme i pozorišne kritike, a sa samo dvadeset godina već je imao iza sebe zapažena književna dela. Pripadao je generaciji srpskih modernista koja je bila duboko prožeta nacionalnim zanosom, istorijskom svešću i rodoljubljem pred balkanske ratove i Prvi svetski rat.
Bojić je u srpskoj književnosti zauvek upamćen po epsko-lirskoj poemi "Plava grobnica", koja predstavlja jedno od najpotresnijih dela patriotske poezije. Ova pesma, deo zbirke "Pesme bola i ponosa", nastala je na ostrvu Krfu nakon povlačenja srpske vojske preko Albanije, kao rekvijem za hiljade iscrpljenih i bolesnih srpskih vojnika čija su tela spuštena u vode Jonskog mora. Stihovi "Plave grobnice", sa svojim sporim, svečanim ritmom i uzvišenim tonom, postali su simbol srpskog stradanja, dostojanstva i vere u vaskrsnuće nacije. Njegov stil odlikuje se retoričkom snagom, dramatičnošću, bujnim metaforama i zvučnim aleksandrincima, često se oslanjajući na neoklasicističke i romantičarske uzore poput Viktora Igoa i Edmonda Rostana.
Pored poezije, Bojić je bio izuzetno darovit dramski pisac. Njegove drame, poput istorijske tragedije "Kraljeva jesen" i "Uroševa ženidba", nosile su u sebi strast, jaku teatarsku formu i snažne karaktere, obećavajući velikog srpskog dramatičara. Radio je neumorno, čak i kada ga je tokom povlačenja vojske sustigla tuberkuloza. Odbijao je da miruje, živeći za svoju zemlju i njenu kulturu. Preminuo je u Solunu u dvadeset petoj godini, pre nego što je dočekao oslobođenje svoje otadžbine. Zanimljivo je da je njegova poezija, iako često vezana za specifičan istorijski trenutak, zbog iskrenosti emocija i literarne snage nadživela svoje vreme. Milutin Bojić je ostao ikona neostvarene genijalnosti srpske književnosti, heroj stiha koji je bol i ponos jednog naroda pretočio u večnost.