Detaljna biografija: Pol Elijar

Pol Elijar (Paul Éluard, rođen kao Eugène Émile Paul Grindel, 1895-1952) bio je istaknuti francuski pesnik, jedan od glavnih osnivača i najznačajnijih predstavnika nadrealističkog pokreta, slavan po svojoj prelepoj, emotivnoj ljubavnoj lirici i kasnijoj političkoj angažovanosti. Rođen u Sen Deniju blizu Pariza u srednjoklasnoj porodici, njegovo školovanje je prekinuto zbog teškog oblika tuberkuloze. Tokom dvogodišnjeg lečenja u švajcarskom sanatorijumu, Elijar je ne samo duboko čitao poeziju, već je i upoznao mladu Ruskinju Elenu Djakonovu, koju je nazvao Gala. Ona je postala njegova prva supruga, njegova najveća muza i ključna inspiracija za rani poetski izraz, pre nego što će ga ostaviti i postati slavno poznata kao supruga i muza Salvadora Dalija. Nakon učešća u Prvom svetskom ratu, Elijar se u Parizu povezao sa Andreom Bretonom i Lujem Aragonom, aktivno učestvujući u stvaranju nadrealizma. Njegov književni stil u ovom periodu karakterišu slobodne asocijacije, oniričke slike, automatizam i fascinantna upotreba metafora koja ruši granice logičkog poimanja sveta. Njegova zbirka "Prestonica bola" (1926) smatra se remek-delom nadrealističke poezije. Za razliku od oštrog i polemičnog Bretona, Elijarova poezija je uvek zadržavala nežnost, transparentnost i izraženu humanost. Kasnije se oženio Nuskom Elijar, koja je inspirisala mnoga njegova predivna lirska dela, uključujući stih "Zemlja je plava kao pomorandža". Promena u njegovom stvaralaštvu dogodila se tridesetih godina, pod uticajem Španskog građanskog rata i nadolazećeg fašizma u Evropi. Razočaran dogmatizmom Bretona, Elijar raskida sa ortodoksnim nadrealizmom i okreće se društveno angažovanoj književnosti, postavši član Komunističke partije. Tokom Drugog svetskog rata i nemačke okupacije Francuske, Elijar je ostao u zemlji delujući u ilegali i pišući pod pseudonimima poeziju otpora. Njegova najpoznatija pesma "Sloboda" ("Liberté"), koju su britanski avioni u obliku hiljada letaka bacali širom okupirane Francuske 1942. godine, postala je himna francuskog pokreta otpora. Zanimljivo je da je Elijar verovao da poezija mora biti "pristupačna svima i za sve", čvrsto odbacujući hermetički elitizam ranijih epoha. Posle rata proputovao je svet boreći se za mir i ljudska prava. Preminuo je iznenada od srčanog udara, a čitava Francuska, nezavisno od političkih uverenja, oplakala je čoveka koji je uspeo da ujedini najveću dubinu ljubavnog stiha sa herojskom borbom za oslobođenje ljudskog duha i društva.