Detaljna biografija: Pol Valeri
Pol Valeri (Paul Valéry, 1871-1945) bio je jedan od najvećih francuskih pesnika, esejista i filozofa dvadesetog veka, čiji rad predstavlja vrhunac intelektualističke poezije i dubokog filozofskog promišljanja o prirodi uma, umetnosti i jezika. Rođen u gradu Set na obali Sredozemnog mora, Valeri je u mladosti bio snažno privučen poezijom simbolista, posebno pod uticajem Stefana Malarmea, čijeg je rada bio vatreni poklonik i koji mu je postao neka vrsta književnog mentora. Valerijev književni put je jedinstven zbog čuvene "krize u Đenovi" koju je doživeo 1892. godine tokom jake oluje. Te noći je, rastrzan emotivnim i intelektualnim sumnjama, doneo radikalnu odluku da se u potpunosti odrekne pisanja poezije i emocija, posvećujući se isključivo kultu uma, matematici, fizici i čistom intelektu. Narednih dvadeset godina, Valeri nije objavljivao pesme, već je svako jutro pre zore ispisivao stotine stranica svojih čuvenih "Svezaka" (Cahiers), u kojima je svakodnevno analizirao funkcionisanje sopstvene svesti, psihologiju stvaralaštva, nauku i umetnost. Njegov povratak poeziji dogodio se 1917. godine objavljivanjem remek-dela "Mlada Parka", izuzetno složene i mračne poeme na kojoj je radio pet godina, pokušavajući da uhvati proces buđenja svesti jedne žene na obali mora. Tri godine kasnije objavio je svoju najpoznatiju poemu "Groblje kraj mora" ("Le Cimetière marin"), monumentalnu meditaciju o prolaznosti, vremenu, apsolutu i konačnom prihvatanju života, s čuvenim stihom: "Vetar se diže, valja nam pokušati živeti!". Valerijev stil je karakterisan ekstremnom preciznošću, formalnim savršenstvom i muzikalnošću stiha, koji prikriva duboku i apstraktnu misaonost. Smatrao je da poezija nije izražavanje trenutnog osećanja, već produkt rigoroznog rada i svesne konstrukcije. Zanimljivo je da je Valeri postao nezvanični intelektualni predstavnik Francuske u periodu između dva svetska rata; izabran je u Francusku akademiju 1925. godine i držao je predavanja širom Evrope. Bio je blizak prijatelj mnogih naučnika, poput Alberta Ajnštajna. Prepoznao je krizu evropske civilizacije, pišući poznate reči: "Mi civilizacije, sada znamo da smo smrtne". Valeri je odbio saradnju sa višijevskim režimom tokom Drugog svetskog rata i zbog toga je izgubio brojne pozicije. Nakon njegove smrti 1945. godine, general de Gol naredio je da mu se priredi državna sahrana, prepoznajući u njemu simbol francuskog slobodnog i blistavog intelekta. Njegovo celokupno delo do danas je nepresušan izvor inspiracije za filozofe, kritičare i pisce širom sveta.