Ako uzmemo

Ako uzmemo ono što vidimo mašine koje nas izluđuju, ljubavnike koji se na kraju mrze, tu ribu na pijaci, što zuri naviše u nas, cvijeće koje trune, muve u paukovoj mreži, ulične nerede, urlike lavova u kavezu, klovnove zaljubljene u novčanice, nacije što pomjeraju ljude kao pione, dnevne lopove sa prelijepim noćnim ženama i vinom, pretrpane zatvore. Uobičajeno nezaposlene, anemičnu travu, ljude dovoljno stare da vole grob. Te stvari, i druge, pokazuju kako se život klati na istruljeloj osovini. Ali ostavili su nam malo muzike i govornički šou na uglu, čašicu viskija, plavu kravatu, konja koji juri kao da mu đavo uvrće rep, i onda je tu ponovo ljubav kao tramvaj koji na vrijeme stiže iza ćoška, grad koji čeka, vino i cvijeće, voda što šeta preko jezera i ljeto i zima i ljeto i ljeto i opet zima.