Sam

Još u detinjstvu ja ne bejah drugima sličan – niti gledah drugima slično – nije htela duša da pije s istog vrela – S izvora istog nisam pio ni svoju tugu – zanos čio ne mogah srcu svom da dam – i sve što voleh – voleh sam. Tad – u detinjstvu – u dan prvi burnog života mog, povri iz svih dubina dobra i zla ta tajna što me večno grizla – iz bujicâ, iz Gorskog zdenca, iz planinskog crvenog venca – iz sunca koje slî vrh mene u jesen boje pozlaćene – iz munje čija plamna strela kràj mog je puta proletela – iz bure kojom Sav se oblih i oblaka što dobi oblik (ne muteć plavet tu visoku) demona nekog u mom oku. ( )