Pod skočićem trava pogazena

gazile je zvorničke spahije a ha haj, po najviše Derviš-bega đogo Da mu, beže, uzde ne priteže a ha haj, izišo bi gradu na bedeme Sa bedema, dragoj pod pendžere a ha haj, kroz pendžere, dragoj u dušeke A kad bi pao u dušeke njene našo bi joj vjedje zaklopljene Crne kose širom raspletene bujne usne polu otvorene jedre grudi malo otkrivene A ha haj, draga moja, da li sanjaš mene